11 Şubat 2009 Çarşamba


Öldüğüm gün tabutumu götürürken, bu dünya derdinden bir şey var sanma. Benim için ağlama, yazık ‘vah vah!’ deme, ‘eyvah’ demenin sırası şeytanın tuzağına düştüğün andır. Cenazemi toprağa gömdüğün zaman ‘ayrılık, ayrılık’ deme. İşte o zamandır, benim kavuşma ve buluşma zamanım.

1 yorum:

Adsız dedi ki...

selam çok güzel hazırlamışın bloğunu beğendim çalışmalarının devamını ve başarılar dilerim çok anlamlı bi yazı olmuş resimler ise harika özledim oraları ve karı hoşçakal.